Anna Jansen, Day Engineer
Hier vertellen vrouwen uit de maritieme sector hun verhaal. Dit is het verhaal van Anna Jansen.
Wat doe je voor werk?
Op mijn 14e wist ik dat ik de techniek in wilde want dat fascineerde mij mateloos: helpen met kleppenstellen aan een Pratt and Witney stermotor was het allereerste begin.
Eigenlijk wilde ik vliegtuigmonteur worden maar door een opmerkelijke wending van het lot koos ik voor het vak van scheepswerktuigkundige.
Dat was begin jaren ‘90 en de Marof opleiding werd sterk gepromoot maar ik wilde de rangenopleiding doen, want tevens leren voor stuurman vond ik tijdverspilling: ik wilde mij volledig kunnen focussen op het vak van ‘machinist’.
De rangenopleiding zou eindigen in 2001, dus mijn keuze stuitte op veel weerstand en onbegrip maar ik hield mijn poot stijf en zo geschiedde…
In 1993 ging ik met schooldiploma MA aan de slag als scheepsgezel in de koopvaardij: met takenboek in de hand, 365 vaardagen maken
De begin jaren verliepen stroef en ik gaf de moed op en stopte met varen. Terug naar school voor HTS informatica! Dat bleek een nog slechtere keus te zijn en zo besloot ik in 1996 de draad weer op te pakken en voor het MB diploma te gaan.
Dan maar weerstand, maar dit is het werk dat ik wilde doen!
Uiteindelijk heb ik met de allerlaatste lichting het MC diploma behaald in 2001 en in 2006 mijn vaarbevoegdheidsbewijs onbeperkt kunnen aanvragen.
Inmiddels was ik al aardig aan het rondzwerven geweest in ‘scheepvaartland’, hoofdzakelijk via uitzendbureau’s.
Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk?
Uiteindelijk vond ik mijn richting in de Bagger, eerst kort bij Blankevoort en in 2003 kwam ik voor de eerste keer in dienst bij Van Oord. Naar het schijnt, buiten medeweten om van de toenmalige CEO, omdat een vrouw op de vloot ‘not done’ was.
Wat was ik blij, eindelijk mijn plek gevonden te hebben! Dit was wat ik het liefste wilde: de werkmentaliteit, de intensiteit van mijn leerproces, het vaarschema met 6 weken op/af, relatief veel Nederlanders aan boord, werken in het verre buitenland en met 1 vrije dag toen nog.
Maar in 2004 nam Van Oord Ballast-HAM Dredging over en werd ik boventallig: mijn jaarcontract werd niet verlengd.
Dat was een flinke tegenvaller en weer ging ik de molen in bij de diverse uitzendbureau’s: wederom weerstand vanwege het vrouw-zijn. Uiteindelijk kwam ik weer opnieuw in dienst bij Van Oord in 2006 en daar werk ik nu nog steeds met veel plezier.
In 2021 kreeg ik een rug-hernia en leek het erop dat ik alsnog moest stoppen met varen. Het fysieke werk dat ik deed kon ik niet meer en op kantoor werken dat zag ik niet zitten... Via mijn collega-netwerk ben ik uiteindelijk op een Stenenstorter terecht gekomen, binnen Van Oord, en met een kantoorbaan aan boord! Veel kunnen leren ook daar maar na een aantal jaren toch weer terug naar de Bagger Vloot, want daar ligt nu eenmaal mijn passie
Wat vind je het mooiste aan je werk?
Als ik terugkijk naar de afgelopen 33 jaar moet ik toch toegeven dat het een hele strijd is geweest.
Je wordt letterlijk voor gek verklaard, niet serieus genomen en een slank postuur werkt ook niet mee Daar komt bij dat ik het mezelf ook moeilijk heb gemaakt (lees: door mijn hart te volgen) maar het is het absoluut waard geweest!
Inmiddels ben ik Day Engineer/2nd Engineer wat inhoudt dat ik kan invallen als Chef van de wacht of als Hwtk, wanneer dat nodig is. Ik mag mij overal mee bezig houden: onderhoud, bedrijfsvoering, transporten van onderdelen, voorbereidingen van grote reparaties en dokkingen, etc, etc, etc...
Ik heb een veelzijdige pracht baan!
Wat was ik blij, eindelijk mijn plek gevonden te hebben! Dit was wat ik het liefste wilde
