Caroline van Wijngaarden - Schipper

Wat doe je voor werk?

Ik ben schipper op de veerdienst naar Tiengemeten. Dat is af en toe best spannend! Ik vaar namelijk over het Vuile Gat, waar de omstandigheden best heftig kunnen zijn. Door mijn vele zee-zeilreizen ben ik echt wel wat gewend, maar de golfslag op het Vuile Gat kan heftiger zijn dan wat ik op zee heb meegemaakt.  

De plek waar ik nu ben heb ik met vallen en opstaan bereikt. Ik wilde een ambacht leren, maar werd voor de klas ‘gestuurd’ om voor financiële zekerheid te gaan. Maar daar was ik echt ongelukkig. Nadat ik in aanraking was gekomen met zeezeilen nam ik vaak verlof – soms zelfs ontslag - om een zeilreis op zee te kunnen maken. Tot ik in aanraking kwam met de scheepvaart binnen Nederland, toen liet ik het onderwijs definitief achter me.  

Ik nam de veerdienst tussen Numansdorp en Willemstad over en heb er 6 jaar opgevaren. Nu vaart mijn vriend erop. Ik haalde zelf mijn groot vaarbewijs, en ben inmiddels bijna drie jaar schipper op de pont van Tiengemeten. Alle tegenslagen die ik heb gehad hebben mij geleid naar waar ik nu ben. 

Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk?

Mannen zijn iets makkelijker in alles. Ik neem mijn verantwoordelijkheid en dan moet ik wel eens opboksen tegen het mannelijk ‘gemak’. Maar ik neem niet alleen verantwoordelijkheid, ik heb die ook - en daar word ik steeds sterker in. Ik leer steeds meer te geloven in mijn eigen kunnen, en sta dan mijn ‘mannetje’. Want ik hou ook van de mannelijke wereld, omdat deze veel praktischer in elkaar zit. Daar leer ik ook van! Net als van zeezeilen: aanpakken en doorgaan, terug is geen optie. Al moet ik hier op de veerdienst wél heen en weer… 

Wat vind je het mooiste aan je werk?

Mensen denken vaak dat het saai is. Nou, mijn werk is nooit saai! Ik geniet enorm van buiten zijn en dicht bij de natuur. Ik zie regelmatig ijsvogels, laatst liep er op een avond een bever op de steiger naast de boot, en er zat een keer een uil naast de grote pont. Het contact met de bewoners van het eiland is ook fijn. ‘s Morgens breng ik de krant naar de oudste bewoner van het eiland en drink daar een kopje koffie. Ik werk in een mooie, bijzondere wereld.