Danielle Keijzer, eigenaar van De Kade & Koers
Hier vertellen vrouwen uit de maritieme sector hun verhaal. Dit is het verhaal van Danielle Keijzer.
Wat doe je voor werk?
Ik heb gewerkt in de offshore, de baggerindustrie alsook voor de Rotterdamse stad en haven - omgevingen waarin techniek, daadkracht en samenwerking centraal staan.
Ik ben opgegroeid in een binnenvaartfamilie. Generaties lang hebben mijn grootouders, overgrootouders, mijn vader, mijn oom en tante gevaren. Schepen, water en havens vormden het decor en de inhoud van mijn jeugd. Gesprekken gingen over vaartijden, ladingen en verantwoordelijkheid. Het maritieme leven was niet alleen een beroep, maar een manier van leven. Die voorbeelden hebben mijn kijk op werk en toewijding blijvend gevormd. Mijn liefde voor de haven en het water komt voort uit die familiegeschiedenis: het gevoel van ruimte, de kracht van een schip in beweging en het besef dat je onderdeel bent van een groter geheel.
Recent is het laatste schip binnen onze familie verkocht. Daarmee kwam een einde aan een lange varende traditie onder onze familienaam. Dat moment markeerde een afsluiting, maar het was geen einde. Hoewel er geen schip meer vaart namens onze familie, zet ik de maritieme lijn voort. Niet meer aan het roer op het water, maar actief betrokken bij de ontwikkeling en toekomst van de Rotterdamse haven. De koers wordt op een andere manier vervolgd.
Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk?
Als vrouw in deze wereld ben ik me bewust van de generaties voor mij. Zij vroegen niet om erkenning, maar maakten het verschil door hun inzet. Hun voorbeeld inspireert mij. Door professioneel, inhoudelijk sterk en betrokken te zijn, dragen we bij aan een sector waarin talent leidend is, niet gender.
Mijn boodschap aan andere maritieme vrouwen, en eigenlijk aan iedereen hierin werkzaam, is: blijf je ontwikkelen, blijf leren, en laat je niet ontmoedigen. De maritieme wereld heeft behoefte aan diversiteit in perspectieven, talent en doorzettingsvermogen. Vrouwen maken daar al eeuwenlang deel van uit.
Het initiatief van het Maritiem Museum laat zien dat vrouwen geen nieuwe toevoeging zijn aan deze wereld, maar een integraal onderdeel van haar verleden, heden en toekomst. Mijn verhaal is er één van generaties, van koersvastheid en van blijvende verbondenheid met het water.
Wat vind je het mooiste aan je werk?
Wat mij het meest aanspreekt in mijn werk is de dynamiek van de haven: een omgeving die continu in beweging is en waar samenwerking essentieel is. Hier komen techniek, economie en mensen samen. Die tastbaarheid en maatschappelijke betekenis maken mijn werk waardevol.
Dat ik mij als bestuurslid van de Havenvereniging Rotterdam mag inzetten voor de gemeenschap rondom de haven voelt als een logisch vervolg van mijn achtergrond. Het is een manier om bij te dragen aan een sector die mij gevormd heeft.
Als vrouw in deze wereld ben ik me bewust van de generaties voor mij. Zij vroegen niet om erkenning, maar maakten het verschil door hun inzet
