Hanna Stelzel, directeur containers Havenbedrijf Rotterdam

Wat doe je voor werk?

Ik ben me er elke dag van bewust dat ik een vrouw ben. Ik ben vanuit de automotive industrie en mijn opleiding Technische Bedrijfskunde gewend me te bewegen in een mannelijke omgeving. Dat gaat me goed af. Ik ben ervan overtuigd dat als je samenwerkt op een professionele, inhoudelijke en fatsoenlijke manier, je de discussie man of vrouw niet nodig hebt.

In settings waar die ruimte niet automatisch ontstaat, zorg ik ervoor dat de focus op inhoud en samenwerking blijft. Maar als er gedrag wordt vertoond dat niet oké is, benoem ik dat. Want een veilige en respectvolle werkomgeving is voor iedereen belangrijk. Tegelijkertijd is het duidelijk dat zichtbaarheid van vrouwen helpt. Waar ik kansen zie om anderen te versterken of drempels weg te nemen, doe ik dat graag. Niet om een punt te maken, maar omdat de sector sterker wordt als meer verschillende perspectieven meedoen.’

In mijn team zitten meer vrouwen dan mannen. Daar ben ik trots op. Ik zie ook steeds meer vrouwen tegenover me. Het voelt goed dat die zichtbaarheid groeit en ik ben heel blij dat ik niet meer hoef te rechtvaardigen waarom ik dit als vrouw doe of waarom ik als moeder zo ambitieus ben. Het past bij wie ik ben, en dat wordt inmiddels gewoon geaccepteerd. Tegelijk zijn we vaak nog in de minderheid.

Die vanzelfsprekendheid vind je niet in elke omgeving. Daar ben ik me er sterk van bewust. Toen ik na mijn studie in de techniek samenwerkte met mannelijke collega’s met exact dezelfde opleiding en status, werd alleen mij gevraagd koffie te halen, lunch te regelen of administratie te doen. Het waren kleine dingen, maar samen vormden ze een duidelijke boodschap: jij staat niet op dezelfde plek. Tijdens mijn eerste stage kreeg ik veel seksistische opmerkingen te verduren.

Op inhoud kan ik alles hebben, maar mezelf steeds moeten verweren tegen aannames en waardeoordelen kost energie die ik liever in mijn werk stop. Daarom koos ik uiteindelijk heel bewust voor een omgeving waar professionaliteit, inhoud en respect de norm zijn. In het commerciële domein is dat gelukkig veel vanzelfsprekender – en daar kom ik beter tot mijn recht.

Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk?

Ik ben me er elke dag van bewust dat ik een vrouw ben. Ik ben vanuit de automotive industrie en mijn opleiding Technische Bedrijfskunde gewend me te bewegen in een mannelijke omgeving. Dat gaat me goed af. Ik ben ervan overtuigd dat als je samenwerkt op een professionele, inhoudelijke en fatsoenlijke manier, je de discussie man of vrouw niet nodig hebt.

In settings waar die ruimte niet automatisch ontstaat, zorg ik ervoor dat de focus op inhoud en samenwerking blijft. Maar als er gedrag wordt vertoond dat niet oké is, benoem ik dat. Want een veilige en respectvolle werkomgeving is voor iedereen belangrijk. Tegelijkertijd is het duidelijk dat zichtbaarheid van vrouwen helpt. Waar ik kansen zie om anderen te versterken of drempels weg te nemen, doe ik dat graag. Niet om een punt te maken, maar omdat de sector sterker wordt als meer verschillende perspectieven meedoen.’

In mijn team zitten meer vrouwen dan mannen. Daar ben ik trots op. Ik zie ook steeds meer vrouwen tegenover me. Het voelt goed dat die zichtbaarheid groeit en ik ben heel blij dat ik niet meer hoef te rechtvaardigen waarom ik dit als vrouw doe of waarom ik als moeder zo ambitieus ben. Het past bij wie ik ben, en dat wordt inmiddels gewoon geaccepteerd. Tegelijk zijn we vaak nog in de minderheid.

Die vanzelfsprekendheid vind je niet in elke omgeving. Daar ben ik me er sterk van bewust. Toen ik na mijn studie in de techniek samenwerkte met mannelijke collega’s met exact dezelfde opleiding en status, werd alleen mij gevraagd koffie te halen, lunch te regelen of administratie te doen. Het waren kleine dingen, maar samen vormden ze een duidelijke boodschap: jij staat niet op dezelfde plek. Tijdens mijn eerste stage kreeg ik veel seksistische opmerkingen te verduren.

Op inhoud kan ik alles hebben, maar mezelf steeds moeten verweren tegen aannames en waardeoordelen kost energie die ik liever in mijn werk stop. Daarom koos ik uiteindelijk heel bewust voor een omgeving waar professionaliteit, inhoud en respect de norm zijn. In het commerciële domein is dat gelukkig veel vanzelfsprekender – en daar kom ik beter tot mijn recht.

Wat vind je het mooiste aan je werk?

Dat verbinden van de wereld, van mensen en goederen. Het mag niet onderschat worden wat de containerketen mogelijk maakt voor de samenleving. De meeste dingen die we dagelijks gebruiken worden niet lokaal geproduceerd. We zouden geen antibiotica hebben, veel voedingsmiddelen missen en niet kunnen bouwen. Zonder scheepvaart en containers zou het er hier heel anders uitzien. Het raakt letterlijk elk leven om ons heen, en juist dat maakt het zo bijzonder om eraan te mogen bijdragen. Het is niet alleen een economische motor, maar een cruciale levensader die de wereld draaiend houdt.