Mirjam Waalboer, scheepsmakelaar

Wat doe je voor werk?

Ik noem mezelf graag hoofd bijzaken, maar eigenlijk ben ik scheepsmakelaar. Ik ben er bij toeval ingerold. Mijn werkgever zocht destijds een secretaresse, en dat is 29 jaar geleden. Ik ben doorgegroeid naar de scheepsmakelaardij.

We handelen voornamelijk in zeeschepen in de ruimste zin, maar ook ander drijvende materialen zoals pontons en droogdokken. Ik doe alle voorkomende werkzaamheden bij de aan- en verkoop, een stukje marketing en commercie, en onderhandel ook. Voor onszelf, maar soms ook voor derde partijen zoals commerciële rederijen, en we hebben ook wel eens wat voor de overheid gedaan. De schepen die we aankopen liggen meestal in onze haven in Ridderkerk. We hebben altijd een gevarieerd aanbod: vrachtschepen, sleepboten, tankertjes en pontons en op dit moment een baggerschip van bijna 100 meter. 

Het is best uniek dat we zelf de schepen inkopen, eventuele werkzaamheden doen en dan verkopen. We hebben ook een eigen team dat een boot ergens op de wereld op kan starten. Als kleine makelaar doen we grote dingen. Ik heb net twee twintigduizendtonners verkocht voor een van onze klanten, en we verkopen ook aan partijen op allerlei plekken in de wereld, zoals Paaseiland, Chili en Suriname.

We hebben iemand geholpen met de ombouw van een schip van droge lading naar cementvervoer en in Zuid-Korea bemiddeld bij de verkoop van een droogdok. Daar vloog ik dan twee keer per maand naartoe. Het is altijd kijken wat er nu weer op je pad komt. Je blijft ook leren. Laatst hebben we de Nieuwe Diep verkocht, daar kwamen klassewerkzaamheden bij kijken - elk schip heeft geldige klassepapieren nodig en de eisen die gesteld worden aan schepen zijn altijd in ontwikkeling. Omdat we dat soort werkzaamheden niet vaak hebben, leer je toch weer bij, ook al weten we er natuurlijk wel wat van. 

Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk?

Ik ben gecertificeerd scheepsmakelaar: ik begin ergens en wil ergens uitkomen. Ik merk daarin niet vaak dat dat anders gaat omdat ik een vrouw ben. Als mensen doorhebben dat je verstand van zaken hebt, is dat nooit een probleem. Onderhandelen is een vak en daarbij heb ik veel geleerd van mijn werkgever, die daar heel goed in is. Ik weet wat ik doe, wat ik nodig heb en ik communiceer daar heel duidelijk over. Het helpt natuurlijk wel dat mensen iets van je nodig hebben.

Ik merk soms wel dat mensen het interessant vinden dat er een vrouw aan boord komt. Ik denk dat ik iets meer als gast wordt behandeld. Mensen zijn iets beleefder, sturen een taxi om je op te halen... Ik heb weleens gehad dat de kapitein iemand met mij meestuurde om mijn spullen te dragen tijdens de inspectie van een schip. Dat gun ik ze dan, ik ga niemand tegen het zere been schoppen. Ik denk wel dat mensen makkelijker dingen aan een vrouw vertellen, soms hoor ik iets tijdens een gezellig praatje wat ik later weer kan gebruiken. 

Wat vind je het mooiste aan je werk?

Het is nooit saai en heel dynamisch. Ik ontmoet veel mensen, kom over de hele wereld op plekken waar niet iedereen komt. Ook het spel van aan en verkoop maakt het leuk, het is het hele plaatje. Ik zou dat echt mee willen geven aan de meiden van nu: het is echt superleuk en er komt veel bij kijken. Je hebt die competenties of dat technisch inzicht ook als vrouw! Je kunt heel veel leuke dingen doen en het is niet per se een mannenwereld meer. Aan de slag, vrouwen!