Nura Conroy - Shipping & Energy Professional

Wat doe je voor werk?

Ik werk op het snijvlak van wereldhandel, haveninfrastructuur en de publieke sector, met een bijzondere focus op Afrika en opkomende markten. Mijn werk omvat zeehandel, binnenlandse logistiek, haven- en energie infrastructuren, risico en bestuur, en strategische partnerschappen met overheden, staatsbedrijven en multilaterale organisaties. Ik heb voor dit beroep gekozen omdat handel en infrastructuur geen abstracte concepten zijn, maar economische inclusie, veerkracht en kansen vormgeven. Havens, corridors en toeleveringsketens bepalen of economieën groeien of stagneren, of gemeenschappen deelnemen of achterblijven. Invloed uitoefenen op hoe deze systemen worden ontworpen en bestuurd is zowel een verantwoordelijkheid als een voorrecht.  

Speelt het vrouw-zijn een rol in je werk? 

Ja, het vrouw-zijn speelt een reële rol in mijn werk, vooral als vrouw uit Afrika in een traditioneel door mannen gedomineerde, Eurocentrische industrie. Mijn carrière is niet alleen gevormd door de technische en commerciële eisen van scheepvaart en infrastructuur, maar ook door systemen die zonder vrouwen zijn gebouwd. Ik groeide op in de schaduw van apartheid en kwam later de echo's daarvan in subtielere vormen tegen – seksisme, racisme en structurele uitsluiting – in wereldwijde bedrijfsomgevingen. Deze ervaringen scherpten mijn veerkracht en gaven me een diep besef van hoe macht, toegang en kansen worden verdeeld. Ze vormden ook mijn leiderschapsstijl: geaard, principieel en onverzettelijk. Vrouw-zijn betekende dat je beter voorbereid, geloofwaardiger en volhardender moest zijn, vaak tegelijk. Het betekende ook dat je leert wanneer je moet spreken, wanneer je moet pushen en wanneer weg te gaan als er geen ruimte was voor integriteit of inclusie. In de loop der tijd is dit een bron van kracht en doel geworden in plaats van een beperking.  

Mijn advies aan andere vrouwen in de maritieme sector is dit: ken je waarde en je competentie, en internaliseer uitsluiting niet als persoonlijk falen. Bouw netwerken over grenzen heen, niet alleen binnen organisaties. En onthoud dat vooruitgang zelden komt door je aan te passen. Het komt voort uit aandringen dat het systeem ruimte maakt voor vrouwen. We zijn hier niet per ongeluk. We zijn hier omdat de industrie ons nodig heeft. 

Wat vind je het mooiste aan je werk?

Wat ik het meest waardeer aan mijn werk is de impact. Of het nu gaat om het ondersteunen van markttoegang, adviseren over infrastructuurrisico's of het opbouwen van partnerschappen, het werk vereist langetermijndenken, cultureel meebewegen en integriteit. Het is complex, vaak politiek, en nooit statisch, maar juist dat maakt het betekenisvol. Op zijn best kan deze sector een kracht zijn die voor verbinding, ontwikkeling en gedeelde welvaart zorgt. Mijn motivatie is altijd geweest om ervoor te zorgen dat het aan dat potentieel voldoet. 

Scheepvaart, havens en energie-infrastructuur zijn geen abstracte concepten; ze beïnvloeden hoe economieën functioneren, hoe mensen leven en hoe landen met elkaar verbonden zijn. Weten dat de beslissingen die ik neem bijdragen aan het beïnvloeden van handelsstromen, energiezekerheid en levensonderhoud in regio's, vooral in opkomende markten, en het verbeteren van sociaaleconomische kansen voor alle vrouwen ongeacht herkomst, geeft mijn werk betekenis die verder gaat dan titels of transacties. Ik word vooral gemotiveerd door functies die zich bevinden op het snijvlak van strategie, infrastructuur en betrokkenheid van de publieke sector. Deze omgevingen vereisen helderheid van gedachten, culturele intelligentie en het vermogen om complexiteit om te zetten in werkbare oplossingen. Ik bouw graag bruggen tussen overheid en bedrijfsleven, beleid en uitvoering, wereldwijde standaarden en lokale realiteiten. Wat ik het meest waardeer zijn probleemoplossingen in risicovolle, gereguleerde omgevingen waar integriteit, vooruitzien en samenwerking belangrijk zijn. Wanneer het goed wordt uitgevoerd, creëert het waarde op de lange termijn, veerkracht en kansen, niet alleen voor organisaties, maar ook voor samenlevingen. Dat is wat mij drijft. 

Een ervaring die me altijd is bijgebleven, dateert uit het begin van mijn carrière in Zuidelijk Afrika, toen ik me realiseerde hoe nauw infrastructuurbeslissingen verbonden zijn met waardigheid en kansen. Ik werkte aan een handels- en logistiek onderwerp dat op papier puur operationeel leek. In werkelijkheid hadden vertragingen in een haven invloed op de beschikbaarheid van voedsel en werkgelegenheid in omliggende gemeenschappen. Het zien van die connectie, hoe een beslissing genomen in een bestuurskamer of controletoren zich kan verspreiden naar het dagelijks leven, en positieve veranderingen of zelfs meer teweegbrengt. Het heeft mijn benadering van mijn werk veranderd. Het leerde me dat technische competentie alleen niet genoeg is. Context is belangrijk. Geschiedenis doet ertoe. Mensen doen ertoe. Sindsdien ben ik bewust bezig met het werken op het snijvlak van handel, beleid en inclusie, omdat we onze planeet moeten behouden en duurzame infrastructuur moeten opbouwen. Het werkt alleen als het iedereen in de samenleving dient, en niet de een verheft of onderdrukt ten koste van de ander. Dat perspectief is mij gedurende mijn hele carrière bijgebleven en blijft mij leiden tot mijn leidinggeven, adviseren en pleitbezorgen binnen de maritieme en energiesector.